Staafjes ruiken…?

Het was donderdag zover. Het vervolgonderzoek bij de reukpoli in Delft. Ik had me erop verheugd, want alle geur die ik zou ruiken, zou meer zijn dan verwacht….

Ontzettend vriendelijk zijn ze daar. Ik zat tegenover een vrouw met een rek vol met staafjes. Met groene, rode en blauwe doppen en allemaal genummerd. Ik kreeg eerst een korte uitleg wat ik kon verwachten. Met de ogen dicht zodat ik me beter zou kunnen concentreren op de geur zou ik 1 voor 1 staafjes ruiken. En dan aan mij om aan te geven of ik iets rook. Welke van 3 staafjes anders rook..En als laatste test een multiple gok: Wat ruik je? En dan kiezen uit 4 verschillende soorten fruit bijvoorbeeld…

Een mooi moment: Dat de vrouw tegenover me zelf maar eens aan de staafjes ging ruiken om te zien of er nog wel geur aan zat. Dit nadat ik een hele reeks met staafjes had laten passeren waar geen enkele reactie bij mij op kwam.

Nog een mooi moment: “Ruik je DAT niet?! Ik ga er zelf zowat van over mijn nek!” Als reactie op de vislucht die van 1 staafje afkwam…

Uiteindelijk scoorde ik boven mijn eigen verwachting bij “wie-van-de-drie”, met vier goede antwoorden van de 8 gegeven antwoorden. En bij de multiple gok had ik er 1 goed:knoflook. Niet dat ik wat rook hoor. Ik ging eigenlijk een beetje af op de tinteling van mijn neus :S

Nee. Ik ben finaal gezakt voor de reuktest. En het was dus precies als verwacht. Maar een hele gekke ervaring is dat ik me pas echt bewust werd dat ik wat niet kan met mijn neus. Want de vrouw tegenover mij ervaarde toch echt wat bij die staafjes die voor mij slechts een stuk plastic leken te zijn…

Volgende week de uitslag van de CT en het bloedonderzoek!

Huisje kopen…

En dan wordt het een keer tijd om een volgende stap te nemen. Een huis kopen…
Als ik dat doe, dan wel graag met een tuintje en in een leuke buurt. Huisje kopen betekent voorlopig nog even geen auto rijden. Dus doe nog maar even in Amsterdam…

Maar in hemelsnaam…WAAR?? Ik woon nu in de Pijp en dat woont goed. Maar er zijn hier bar weinig woningen beschikbaar en de prijs is schikbarend hoog… En hoewel ik alle tijd van de wereld heb om een leuk huis te vinden, heb ik toch het idee dat ik “iets” moet kiezen…Dus ik lees nog maar eens alle huizen door op funda.

En dat ene huis dat ik niet heb genomen is nu verkocht…Heb ik spijt? Of begin ik er nu pas een beetje achter te komen wat ik zoek in een huis. En wat ik eerst belangrijk vond doet er nu niet meer zo veel toe…*zucht* Soms word ik zo moe van mezelf…

Even stil blijven liggen…

Dat was misschien wel een van mijn hoogtepunten vandaag. Het stil moeten liggen. Ik had op de weg naar Delft niet vermoed dat alles zo zou verlopen…

Aangekomen bij de reukpoli was het druk. Geen onderzoek van een paar uur dus voor mij. Ik was benieuwd wat de afspraak dan wel allemaal zou voorstellen. Hadden we dit ook niet even telefonisch kunnen doen? Maar uiteindelijk bleek niets minder waar… Het gesprek was fijn. Ik was zeer blij een arts te zien die het probleem van anosmie wel degelijk serieus neemt. Geen garantie voor genezing, maar de oorzaak achterhalen helpt ook met de verwerking 😉

Gevolg….Veel briefjes mee voor andere afspraken…. Bloed prikken (allergie?) kon meteen…Maar de CT scan vast niet, maar dat moest wel een week voor de volgende afspraak met de arts gebeuren. En de reuktest zelf (allemaal buisjes onder je neus en dan maar ruiken) moest ook nog ergens tussendoor.

Vol goede moed naar de CT afdeling…Maar het bleek onmogelijk deze te plannen op een dag dat ik toch al in Delft zou zijn…Ik knipperde even lief met mijn ogen en een half uur later lag ik op mijn rug en met mijn haren los. In het elastiekje zit namelijk metaal en daar kan CT niet tegen… “Even stil blijven liggen”

Voor een ander zijn zulke onderzoeken vast vreselijk. Die heeft pijn of is daadwerkelijk serieus gehandicapt. Voor mij is het meer een ontdekkingstocht naar mezelf. Ok…ik kan nou eenmaal niet ruiken. Maar ik mag nu ook eindelijk weten waarom niet (als we daar tenminste achter gaan komen)

Op naar de volgende afspraak!

Laptop…

Ok…de knoop is doorgehakt. Deze laptop gaat terug *huil*. En ik ga rustig op mijn gemak een nieuwe uitzoeken.

Kom ik gewoon weer helemaal in hetzelfde riedeltje terecht. Maar ach, daar leren we alleen maar van. En het zal alleen maar een nog betere laptop opleveren…

Als ie maar in die mooie tas past 😀