Genoeg reden om blij te zijn….toch?

Ok, inmiddels ben ik ervan overtuigd dat ik een aangeboren aanleg tot depressie heb. Mijn kop wil maar niet stoppen met nadenken. En dus kun je maar beter erg druk zijn zodat je minder tijd hebt om te piekeren. Tel daarbij op een stuk onzekerheid waar je u tegen zegt en ik gun je een kijkje in mijn hoofd…

Maar hoe vervelend wordt het wanneer je je schuldig gaat voelen over je depressieve gedachten? Want ik heb eigenlijk bijna niets te klagen. En er zijn mensen die het veel slechter hebben dan ik. Je mag natuurlijk niet vergelijken, maar toch is het zo.

Want ik heb een leuke baan. Druk, dat wel. En dus kom ik niet altijd toe aan de leuke dingen van mijn werk. Maar ach, ik zit toch minimaal wel 1 dag in de week over te werken omdat ik het eigenlijk te leuk vind om nar huis te gaan.

En ik heb een leuk eigen huisje. Niet ideaal, maar ik hoef er niet uit en ik kan het ruim betalen. Het liefst zou ik een tuin willen, maar als dat alles is? Ik woon in een super leuke buurt en heb geen problemen met mijn buren. Wie kan dat tegenwoordig nog zeggen in de stad?

Over geld hoef ik me ook geen zorgen te maken. Door die leuke baan komt er elke maand ruim geld op mijn bankrekening binnen. Dus kan ik hier en daar nog eens een leuke vakantie boeken. En soms kan ik gewoon niet kiezen welk land ik eerst zal gaan bezoeken.

Dus voor een buitenstaander lijkt mijn leventje dus eigenlijk prima op orde. Ik ben goedlachs en altijd in voor een babbeltje. Ik sta bekend als gezellig en grappig. En mensen onthouden me omdat ik een bepaalde indruk maak. Ze kennen me en als je vertelt dat je onzeker bent dan geloven ze je niet. A. Zo kom je niet over! en B. Dat is toch nergens voor nodig???

En toch… toch wil het niet mijn hoofd in. Alles wat ik voel is eenzaamheid. Want al die mensen die mij aardig vinden hebben in mijn hoofd vrienden die ze nog aardiger vinden. Dus wederzijdse vriendschappen? Ze zullen er vast zijn, maar ik ervaar ze niet zo. Het enige wat ik zie is namelijk dat “mijn vrienden” liever iemand anders meevragen bij een uitje en mij “vergeten”.

Of relaties, het eeuwig terugkerende probleem. Ik zit zo slecht in mijn vel dat ik me niet voor kan stellen dat iemand verliefd op mij kan worden. En dus gebeurt het ook niet. Maar hoe doorbreek je dat?

Is het alleen mijn lichaam waar ik niet blij mee ben? Ik ben een beetje te dik, maar als ik heel objectief in de spiegel kijk zie ik geen lelijke meid. Maar zo voelt het niet. Of is het mee dan dat? Komt het voort uit een angst om niet aardig gevonden te worden? Want een stuk paranoia maakt ook nog dat ik met gemak kan twijfelen aan elk goed bedoelde compliment. “Ze lachen me vast achter mijn rug uit dat ik het geloof”, “Ze zeggen dat alleen maar om me een goed gevoel te geven”, en ga zo maar door…

Van jezelf houden en dan volgt de rest vanzelf… Dat is een regel die je vaak hoort. En ik geloof er ergens ook wel in. Het is een manier om hoop te houden dat het wel goed komt. Maar de schaarse momenten in de afgelopen 10 jaar dat ik een beetje van mezelf hield, liepen niet goed af…

En ik doe nu heel dramatisch, maar zo werkt het wel in mijn hoofd. Gelukkig ben ik ook nog wel een beetje realistisch en kan ik mezelf zo nu en dan op mijn kop geven dat ik me niet zo moet aanstellen. Maar ja, draagt dat nou eigenlijk echt bij tot een goed zefbeeld?

Dus dit is niet de leukste blog die er van mij bij staat, maar het hoort bij mij. En ik heb het even nodig om gedachten op een rijtje te zetten. Ik verontschuldig me alvast terwijl ik dat niet zou moeten doen. Want het gaat nu even om mij en niemand anders. Klinkt makkelijk, maar de uitvoering snapt mijn hoofd nog niet helemaal…

Nieuwe tic…

Ik heb in mijn hoofd gehaald dat Italiaans leren best leuk is. Best verwarrend voor iedereen die weet dat ik heel graag een talenreis Spaans naar Zuid-Amerika wil maken.

Maar er staat op de planning om binnenkort naar Rome te gaan en het zou dan wel heel stoer zijn als ik een beetje Italiaans mee kan praten. Dus cursusboek aangeschaft en woordenboek. En oefenen maar. Volgens het boek zou ik binnen 6 weken vloeibaar Italiaans moeten kunnen…. Ik wacht af!

Ciao!

Vakantie!!

Maar nu nog even niet. Nog een paar weken en dan heb ik een weekje vrij. En waar ga je dan heen? Geen idee… Ligt eraan of ik alleen ga of niet.

Onderweg zijn vind ik het leukste aan vakanties, behalve bij vliegen. Maar zet mij maar in een trein voor een lange trip en ik ben blij. Of een boot, ook heerlijk…

Dus voorlopig ben ik aan het kijken naar boot of treinreisjes. Maar soms zie je dan een trip naar een super mooi strand in Mexico voorbij komen en dan ga ik toch twijfelen…

Toch vliegen naar het paradijs? Nog een paar weken om te bedenken wat het gaat worden 🙂

Mijn triloog…Leuk bommel-ding

Een tijdje geleden zette ik op mijn hyves “al 3 dragen een triloog”. Het hielp verder bar weinig, want 2 weken later was het nog steeds feest.

Het leuke van zo’n opmerking is als je een paar dagen iemand een beetje voorzichtig hoort vragen:”Wat is eigenlijk een tri-loog?” Waarop ik hartelijk moest lachen. Ja, zo kon je het ook zien en dan wist ik ook niet wat het betekende….

En dan is er ook nog een groep mensen die het blijkbaar niet begrijpen en er ook niet naar vragen. Dat je 2 weken later ergens zegt dat je nog steeds last hebt van je triloog en dat de reactie dan is:”Ooooh!! Tril-oog!! Ik snapte al niet wat je bedoelde op hyves!”

Maar het goede nieuws. Gisteren heeft mijn oog me met rust gelaten. Hij trilt amper nog en dat is best fijn. Gewoon weer normaal doen, geen zenuwtrekjes en spiertjes die irriteren. Gewoon een normaal oog als ieder ander.

En voor de mensen die ik heb besmet met mijn triloog: Bij mij is het vanzelf over gegaan, dus deze variant is niet dodelijk…

Ken je Marlies…

Salaris gestort inclusief fijn extraatje… Tijd om te shoppen!

<%image(20080620-marlies.jpg|184|265|null)%>

En dan ga je natuurlijk langs Marlies Dekkers. Ik ben weer erg goed geslaagd. Maar de persoon die mij had overgehaald heeft helemaal een kapitaal uitgegeven. Ik denk dat Marlies er een nieuwe fan bij heeft!

<%image(20080620-marlies2.jpg|170|250|null)%>