Waterglijbaan

Wat maakt dat je gedurende de dag je ineens herinnert wat je hebt gedroomd? Maar nog sterker: Waarom droom je sommige bizarre dromen? En als ze inderdaad wat betekenen….hoe komt mijn geest zover om het op deze manier te verpakken?

Het schoot me dus weer te binnen. Ik zat in een auto te wachten toen de bestuurder zei dat er iets niet klopte… We keken uit het raam en ontdekten dat we in Groningen (of all places) op de rand van een waterglijbaan stonden. De kracht van het water drukte de auto steeds verder naar de (wildwater-)glijbaan en voor we het wisten, gingen we over de rand.

Er was geen houden meer aan. Ik deed snel mijn gordel om (wat ik erg bijdehand vond van mezelf) en wachtte af. En eigenlijk was het best geinig. De auto werd meegesleurd in de stroom en ging door alle bochten. En op het einde landde de auto in het diepe. Verrassend, hij zonk direct. Maar ook het ontsnappen ging vrij simpel. Door het raampje naar buiten…

En dit alles was eigenlijk totaal niet eng. De dag erop stonden we nog in de krant ook! Eind goed al goed 😉

Tijd voor een inrichting!

Dan denk je het eigenlijk best helder te hebben en dan ga je de winkels in… En echt heel vreemd: er blijft niets van je plannen over!

Origineel plan:
Witte vloer, zwart vloerkleed, witte ribstoffen gordijnen, mooi zwart/wit fotobehang met 1 kleuraccent, witte bank, witte meubeltjes, zwarte keuken enz. Een klein beetje zwart/wit is mijn idee wel…

En dan gebeurt het. Je loopt door een aantal keukenzaken op zoek naar die ene zwarte keuken die al een tijdje door je hoofd spookt. Hoe zou dat er nou in het echt uit zien? De ene na de andere zaak heeft niet de keuken die je voor ogen hebt. Net te strak, iets teveel hoogglans, net geen mooie kastjes, net niet de juiste sfeer of gewoon heel veel te duur. Zwarte keuken, leuk maar vind het maar eens…

Ineens zie je een roze smeg koelkast staan. Altijd leuk die krengen, maar zo duur. En terwijl ik erheen loop doemt daarachter een knalroze keuken op… Ik ben verkocht. Dat is pas lef! Daar zat ik met mijn idee van een zwarte keuken en keek met grote ogen naar een iets andere kleur. De verkoper had net daarvoor ook een roze verkocht en toonde me vol trots zijn tekening. “Toeval bestaat niet”, zei hij toen ik vroeg naar een inbouw-wasmachine. De tekening bevatte ook een wasmachine…

Maar ja, roze…Kom op zeg! Heb ik net jaren in een groot kleurpotlodenpaleis gewoond en leek ik eindelijk een beetje richting een volwassener interieur te gaan. Kan ik het blijkbaar nog steeds niet laten. Dus tijd om weer even met beide voeten op aarde terug te keren. Welke mongool wil er nou een knalroze keuken????

En die witte vloer werd natuurlijk net zo’n drama! Allemaal net niet wit genoeg, maar teveel hout. Dan misschien maar zwart? Die spraken me ook niet echt aan…Keuzes keuzes….Ik ga morgen maar weer shoppen…Ik geloof dat het nu maar een zilvergrijze vloer moet worden, want ik kom er niet meer uit. En de knalroze keuken. Want ja, soms ben ik nou eenmaal een hele erge mongool! 😉

Jaap!!!

Ok, inmiddels weer veilig terug op mijn bijna niet meer thuisbasis. Maar best veel te vertellen. Want in een paar dagen Londen kan er best wat gebeuren. Hoogtepunt van dit alles? Jaap! Met vlag en wimpel…

Het was een weekend met ups en downs. Take That bleek Fake That te zijn op zaterdag. Dus we dachten dat zondag wel alles goed zou maken. Van tevoren hadden we al gehoord dat Robbie niet zou komen naar Soccer Aid. Maar elke smoes is welkom om naar Londen te kunnen. En stiekem toch hopen natuurlijk.

Voor het eerst in mijn leven zat ik dan in het nieuwe Wembley stadion. Eerste rij natuurlijk met uitzicht op heel veel gras. En erg veel celebs. In 2006 was ik ook al geweest. Dit jaar was Jonathan Wilkes natuurlijk weer van de partij. Geen Ruud Gullit, maar niemand minder dan onze eigen Jaap Stam!! En verder nog wat acteurs (Tom Felton a.k.a Draco Malfoy) , zangers (Gareth Gates, Craig David en een aantal Westlife luitjes) en grijs geworden voetballers (Romario).

Toch wel jammer dat het niet op de Nederlandse tv te zien was, want Jaap Stam was wel helemaal grandioos. Medeverdediger Gordon Ramsey viel namelijk na 5 minuten al zwaar geblesseerd uit en toen moest Jaap het alleen doen. Helaas raakte ook mijn favo scheidsrechter (Collina) geblesseerd toen hij een bal probeerde te ontwijken.

Okee, Jaap heeft gewoon ons hart veroverd. Tijdens de opwarmronde hebben we onze longen uit ons lijf geschreeuwd om zijn aandacht te trekken en nadat hij de Nederlandse vlag had gezien stak hij met een grote grijns zijn duim op. En nu ben ik fan. Jaap maakte mijn Soccer Aid 😉

Maar ja, Jaap kan de boel niet in zijn eentje redden en dan verliest het team “Rest of the World” met 4-3. Helaas pindakaas, maar het zal allemaal wel een opgezet plan zijn geweest. Gareth Gates was namelijk zo bang voor de bal dat je hem niet mee mocht tellen. En dan toch winnen…Dat terwijl de twee heren van Westlife een behoorlijk potje wisten te spelen aan de kant van de rest van de wereld…

Geen Robbie dus. En een nep Take That….Maandag zou onze dag worden. The New Kids on the Block waren in town en zouden een gratis optreden doen in de HMV winkel in Londen (+ signeersessie). Dus wij gingen daar vanochtend vol goede moed naartoe. Om 13:00 zou er opgetreden gaan worden en om uiterlijk 13:30 moesten we weg om onze trein terug te halen. Je kunt het je dus wel indenken. Na een paar uur gewacht te hebben tussen de uitzinnige menigte (vrouwen, 30+, het is mogelijk) kwam om 13:10 een man ons doodleuk vertellen dat na 14 jaar wachten we heus nog wel 20 minuten extra konden wachten. Dus dat ze om 13:30 zouden komen…
*huil* …. *best wel heel erg huil* We keerden ons scheldend en vloekend om en gingen naar de trein om naar huis te gaan…

Geen Robbie, een nep Take That en geen New Kids on the Block dankzij een of andere grappenmaker…
Maar verder was het leuk. Zie de rest van de foto’s:

Regen…

Fake That

Soccer Aid @ Wembley

New Kids on the Block

Mannetje dat kwam vertellen dat ze een half uurtje later kwamen…

Take That…de musical

Het openbaar vervoer is hier werkelijk een drama…. Ja, heerlijk snel. Maar een dagkaart die in de war raakt en veel te duur is. En dan het gebruik van een Oyster kaart waarvan eigenlijk niemand precies weet hoe die werkt. En verkeerd of uitchecken zorgt meteen al voor een 4 ponds verlies. Dit betekent weinig goeds voor de Nederlandse chipkaart, kan ik wel zeggen….

Maar ja.. Neemt niet weg dat het verder best leuk is. Lekker in de stromende regen bovenin een dubbeldeksbus zonder dak een tour door de stad. Gelukkig waren er poncho’s!!

Maar last but not least. Ik ben op West-End naar een musical gegaan met Take That muziek!! Wauw wat een ervaring is dat zeg! Ben er nog helemaal van ondersteboven!!

Let’s have a party…in your room!

Op je vingers getikt worden door een Engelsman die vond dat wij Nederlandse meisjes wel heel veel Engelstalige scheldwoorden kennen. We hebben hem wijsgemaakt dat er geen Nederlandse scheldwoorden bestaan en dat we dus wel in het Engels moeten schelden. Jammer dat hij 5 minuten daarvoor meer scheldwoorden in 1 zin wist te proppen dan ik in mijn gehele vocabulaire heb…

We zijn dus in Londen. Met de trein via Brussel en dat is opzich best een relaxte trip. Het is hier zwaar kutweer en de mensen zijn onwijs gestresst. Geen idee wat er aan de hand is. Maar morgen is vast alles beter.

Het hotel heeft een bad en daar verlang ik heel erg naar. Maar meneer die vond dat we nogal scholden, nodigde zichzelf uit voor een feestje op onze hotelkamer. Ehm….Was dat een versierpoging? Of wilde hij wel eens een trio met 2 vrouwen? Hoe dan ook…We hebben 2 losse bedden, dus hij mocht best tussen ons in liggen. Maar dan wel op de grond…:)

Oja…en we hebben er al helemaal zin in!!! Maandag komen The New Kids on the Block in Londen optreden!!!!!!!!!!!!!!!! Hier hebben we 14 jaar op gewacht *kwijl* *zucht* *zwijmel*