Zomaar een zondag…

“Ga toch eens wat doen”, zeg ik tegen mezelf. Van een afstandje zie ik mezelf met mijn laptop op schoot al een paar uur op de bank hangen. Flesje drinken erbij en de hele dag al trek in iets lekkers. Maar er gebeurt niet veel. Alleen hard oordelen over mezelf, daar heb ik blijkbaar wel de puf voor.

Aan het eind van de dag ben ik opgelucht dat ik alsnog een wasje heb gedraaid en de inmiddels morsdode orchidee├źn heb afgeknipt. Een nieuwe ziektekostenverzekering heb ik nog niet gekozen. Laat staan de vaatwasser uitgeruimd! Maar oh, wat heb ik trek in iets lekkers…

Het geeft alleen maar aan dat de leverkuur heeft gewerkt. De eerste keer was ook een groot succes en de zondag heb ik de halve keuken leeggegeten. Midden in de nacht nog brownies gebakken, zo erg was het. En nu ik dit opschrijf bedenk ik me dat ik nog een doos heb liggen. Deze keer hou ik me in…

Nee, ik heb trek in hartig. En zo’n hartig type ben ik niet. Normaal ben ik een ontzettende suikerjunk. Dus waar dit vandaan komt? Ik heb geen idee. Nu heb ik trek in alles met veel gesmolten kaas eroverheen. Zo’n heerlijke ovenschotel met een beetje van alles wat. En daaroverheen dan vooral veel kaas.

Ik zal het moeten doen met wat ik in huis heb. Nadat ik vanmiddag een grote pan tomatensoep met ballen heb opgegeten, heb ik voor vanavond een salade. Maar als ik de regen en de wind buiten tekeer hoor gaan, verlang ik zoveel meer naar die ovenschotel met extra kaas…

Leave a Reply

Your email address will not be published.