John Mayer maakt me trotse Nederlander…

“Ga je mee naar John Mayer?” werd me een tijdje geleden gevraagd. Nou, voor mij was dat niet zo interessant. Ik kon niet eens een liedje bedenken wat ik kende. John Mayer, die man op twitter die best geinige dingen zegt en de ex van Jennifer Aniston is. Die ik eigenlijk alleen maar ken van de roddels. “Welk liedje ken ik dan van hem?” heb ik vervolgens een paar keer gevraagd.

Nee, John Mayer moet je echt heen als je de kans hebt…. Uhuh…. De eerste kaartverkoop was een drama. Ik had gezegd dat het niet zo hoeft. Niemand had kaarten en overal las en hoorde ik zwaar teleurgestelde reacties. Was ie dan echt goed? Toen een oud klasgenoot van mij, die nogal muzikaal is, ook zwaar down bleek te zijn, begon ik ergens toch ook wel te balen. Daar moest ik blijkbaar heen.

Er kwam een extra show. John tweette namelijk dat hij het zo bizar vond dat het in Amsterdam in no time was uitverkocht. Hij wist niet dat hij big in Amsterdam was. Maar dat wist ik ook niet ;). Ik gaf aan toch wel mee te willen (niets veranderlijker dan mijn keuzes) en in de voorverkoop werden een aantal kaarten gescoord.

In de freezing kou stond vervolgens de halve HMH al voor de deur te wachten toen we aankwamen. Ik kon niet voorkomen dat ik dacht:”Waarom staan die mensen in hemelsnaam nu al buiten te wachten….ik ken zijn muziek niet eens!” In de vrieskou, iets wat ik misschien niet eens zou doen voor Robbie! (“yeah right”, hoor ik je denken)

Binnen toch best redelijke plaatsen aan de zijkant voorin. En prima uitzicht op het podium waar eerst Lisa (van Xfactor) een paar nummers zong. Dijk van een stem, maar het viel me ineens op hoe erg onherkenbaar die eigenlijk was. Op tv was ik toch best onder de indruk van haar geweest, maar hier kreeg ik geen kippenvel. Of zal het met de kleding te maken hebben (Vooral niet aan je hotpants trekken als ze je kruis in kruipen)?

Maar we kwamen voor John Mayer. En dan is dat zo anders dan je verwacht! Ik dacht namelijk dat hij vooral zanger is die zichzelf begeleidt op gitaar. Maar het is net ff andersom. Gitarist die er voor de gelegenheid ook maar even bij zingt. Nou boeit dat me normaal niet zo… Maar hij was toch wel meesterlijk!

Bespeel je instrument met gevoel, is zijn grootste talent, wat mij betreft. Zijn lijf speelde van zijn tenen tot zijn kruin mee op de gitaar. Soms verdween hij helemaal in zijn muziek en leek hij wel in trance. Dan weer zat hij met pretogen te geinen met zijn band.

De zaal was bizar uitzinnig. Het leek wel alsof de Beatles weer aan het optreden waren ofzo. Waar kwam dat nou weer vandaan? Maar iedereen voelde het. En ik vond dat nog het meest bijzondere van de avond. Ja, geweldige muziek. En de band kon niet genoeg krijgen van het publiek. Maar het idee dat Nederlanders toch blijkbaar elke keer weer de harten van de muzikanten veroveren… Ik vond het wel wat. Hij gaf aan niet zoveel met toeren in Europa te hebben, tot dit optreden in Amsterdam. Hij zou altijd terug blijven komen zolang hij muziek zou maken. En daar hou ik wel van.

Het concert van John Mayer maakte dat ik fan ben van een artiest waar ik al veel eerder fan van had moeten worden. Heerlijk die unieke sound! Het concert maakte dat ik trotse Nederlander werd omdat wij blijkbaar goede muziek erg weten te waarderen en dat laten merken. Maar ook dat we blijkbaar gewoon heerlijk relaxt zijn en willen genieten met zijn allen. En soms moet je dat gewoon weer even beseffen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.